» Ίσως η αληθινή κοινωνία να βαρεθεί την ανάπτυξη και οικειοθελώς να αφήσει αναξιοποίητες μερικές δυνατότητες, αντί, υπό έναν παράλογο καταναγκασμό, να εφορμήσει σε ξένα άστρα. Μια ανθρωπότητα, η οποία δεν θα γνωρίζει πια την ένδεια, θα αρχίσει να διαβλέπει κάτι από το παρανοϊκό και μάταιο όλων των οργανωμένων προσπαθειών που θα έχουν αναληφθεί ως τότε για την έξοδο από την ένδεια και που, μαζί με τον πλούτο, αναπαρήγαν διευρυμένη την ένδεια»

[ ένα ολόκληρο δοκίμιο μπορεί να γραφτεί πάνω σε αυτή την εκπληκτική φράση (μνήμη Λευτέρη Αναγνώστου, μεταφραστή και αυτού, όπως και άλλων κειμένων του Αντόρνο ]