Δεν υπάρχει ουτοπία της Tεχνητής Νοημοσύνης. Μια δυστοπία όμως μπορεί ακόμη να εμφανιστεί: όχι από την τεχνολογία, αλλά από την αποτυχία να αναγνωρίσουμε τα όριά της. Αυτή η δυστοπία προκύπτει από τον διαφημιστικό θόρυβο (hype) που χρησιμοποιούμε για να πλαισιώσουμε απλές μαθηματικές διαδικασίες: μύθοι για αυτοματοποιημένα μέλλοντα, μύθοι για την κατάργηση της εργασίας, μύθοι πως κάποια αμερόληπτα στατιστικά μοντέλα μπορούν να αντικαταστήσουν την πολιτική διαβούλευση. Όταν ο ‘θόρυβος’ (hype) διαμορφώνει τη χρήση αυτών των υπολογισμών, διαπερνά τους στόχους που θέτουμε και βάζει σε κίνδυνο τις εργασίες που επιλέγουμε να αυτοματοποιήσουμε, ενισχύοντας όσους απλώς ελέγχουν το πεδίο. Ο θορυβώδης, διαφημιστικός ενθουσιασμός (hype) δεν είναι ελπίδα (hope). Είναι εργαλείο για την προσέλκυση επενδυτών και τον περιορισμό της ρυθμιστικής παρέμβασης. Αλλά ο θόρυβος λειτουργεί για κάποιο λόγο, και αυτός ο λόγος αξίζει ανάλυσης: πολλοί πια βρίσκουν τη δημοκρατία εξουθενωτική, μια απόσπαση από τη φροντίδα για τις ατομικιστικές τους επιδιώξεις.
Ερικ Σαλβάτζιο (Eryk Salvaggio) “Future Fatigue: How Hype has Replaced Hope in the 21st Century”, Techpolicy Press
O Eρικ Σαλβάτζιο είναι ερευνητής του πεδίου της ‘παραγωγικής’ τεχνητής νοημοσύνης (Generative AI) και των ΄δημιουργικών (κατα)χρήσεών της’. Δημοσιεύει σχετικά κείμενα και βίντεο 0μιλιών του, παρεμβαίνοντας στις δημόσιες συζητήσεις για τον τεχνολογικό μετασχηματισμό από μια κριτική οπτική γωνία.
Νικόλας Σεβαστάκης 